bir ayrılığın anatomisi
19 Mart 2009 14:03 | tuncelyenihayat | fav | 0 yorum
| Etiketler:
ayrılık
,
ayrılık acısı çekenler
,
aşk
,
aşk acısı
,
aşkım
,
dram
,
duygusal
,
dön gel
,
egzotik
,
hüzün
,
meşk
,
romantik
senden sonra hiç acım olmadı,ne deliliğim kaldı sevdadan yana ,
ne de aşka inancım bir damla,oysa ben seni severken hiç acı çekmemiştim
ne olduysa sen beni sevince oldu.bir zaman varlığını arzulayan gönlüm
yeri geldi yokluğunu aradı durdu.yazık,sevilme süreni kendin kısalttın
artık dönmesende olur.hem sen yokken daha güzeldin
hem sen varlığınla tanıdığım sen değildin.inan dönüşüne bağlı değildi
sevdamın ağırlığı,yokluğuna ve imkansızlığına direnmek herşeyden
daha anlamlıydı.eğer dönmeseydin,ne yapar ne eder gözlerini tedarik ederdim
bir yerlerden.elini en karanlıklarda bulup tutardım,en azından oyuncağıyla
oynayan çocuk gibi kırmadan,kırılmadan,kendi kendime severdim seni
artık dönmesende olur.herşeyin ikincisi yenilgidir,her dönüş ispatıdır
biraz daha kaybetmişliğin, mağluptur ileriye bakamayan,bakamaz ki
bir türlü pişmanlığından.onu tutar geride bıraktığı her neyse daha da
bağlanır ardında kalana terkedilen,çabuk büyür,hüzün kalana düşse de,
pişmanlık hep gidenin payına..ayrılık zor zanaat,kimse yüzde yüz
gülemez,kimse yüzde yüz gidemez.giden dönüyorsa sevdiğinden değil,
kaybettiğindendir ve aradığını bulamadığından.dönene kapıyı açmayın
sevseydi o,gitmezdi hiçbir zaman.
eski rüzgarların sözü geçmez terkettikleri dağlara,geceye yeni
şiirler gerek,gemiye yeni fırtına,her eylüle başka yağmur,
kalana taze baharlar lazım ve gidene biraz yürek.kaçanlar pişman şimdi,
kalanlar sevmeye devam edecek...
ne de aşka inancım bir damla,oysa ben seni severken hiç acı çekmemiştim
ne olduysa sen beni sevince oldu.bir zaman varlığını arzulayan gönlüm
yeri geldi yokluğunu aradı durdu.yazık,sevilme süreni kendin kısalttın
artık dönmesende olur.hem sen yokken daha güzeldin
hem sen varlığınla tanıdığım sen değildin.inan dönüşüne bağlı değildi
sevdamın ağırlığı,yokluğuna ve imkansızlığına direnmek herşeyden
daha anlamlıydı.eğer dönmeseydin,ne yapar ne eder gözlerini tedarik ederdim
bir yerlerden.elini en karanlıklarda bulup tutardım,en azından oyuncağıyla
oynayan çocuk gibi kırmadan,kırılmadan,kendi kendime severdim seni
artık dönmesende olur.herşeyin ikincisi yenilgidir,her dönüş ispatıdır
biraz daha kaybetmişliğin, mağluptur ileriye bakamayan,bakamaz ki
bir türlü pişmanlığından.onu tutar geride bıraktığı her neyse daha da
bağlanır ardında kalana terkedilen,çabuk büyür,hüzün kalana düşse de,
pişmanlık hep gidenin payına..ayrılık zor zanaat,kimse yüzde yüz
gülemez,kimse yüzde yüz gidemez.giden dönüyorsa sevdiğinden değil,
kaybettiğindendir ve aradığını bulamadığından.dönene kapıyı açmayın
sevseydi o,gitmezdi hiçbir zaman.
eski rüzgarların sözü geçmez terkettikleri dağlara,geceye yeni
şiirler gerek,gemiye yeni fırtına,her eylüle başka yağmur,
kalana taze baharlar lazım ve gidene biraz yürek.kaçanlar pişman şimdi,
kalanlar sevmeye devam edecek...
